Ogród od wieków jest związany nierozerwalnie z życiem rodziny. Ogród jest taką przestrzenią życia, którą człowiek kształtuje zgodnie ze swoim rozumieniem piękna dla siebie i swoich najbliższych. Według chrześcijańskiej tradycji kulturowej w ogrodzie zamieszkała pierwsza, biblijna rodzina. W starożytności często wykorzystywano ideę domu na wsi otoczonego ogrodem.
Park w Leśnie - Lata dwudzieste

Platan
Polskie ogrody z przełomu XVII i XVIII wieku ulegały wpływom zachodnim. Przy swoich siedzibach szlachta polska naśladowała ogród włoski, natomiast ogrody miejskie przybyły do Polski wraz z zachodnimi - niemieckimi i holenderskimi osadnikami. "Swojski" regionalizm uwidaczniał się w architekturze dworków, kompozycji ogrodowej oraz we wprowadzaniu rodzimych gatunków drzew i krzewów.
Dwór i park w Leśnie stanowią element otoczenia byłych dóbr należących do rodziny Sikorskich. Powstały w połowie XIX wieku na wzniesieniu, gdzie kilkaset lat wcześniej istniał gród krzyżacki. Zespół parkowo-dworski obejmuje dwór, park o powierzchni około jednego hektara oraz pozostałości takich obiektów jak owczarnia czy obora. Przy dworze funkcjonowały także kuźnia i magazyn zbożowy. W XIX wieku gatunki nasadzone w parku były podporządkowane potrzebom użytkowo- rekreacyjnym. Należały do nich drzewa ozdobne oraz owocowe, w podszyciu sadzono krzewy ozdobne, natomiast w runie byliny i krzewinki. Obecnie park porastają: jodła jednobarwna, świerk pospolity, klon jawor, olcha czarna, grab, leszczyna, głóg, jesion wyniosły, topola czarna, robinia akacjowa, wierzba biała, wiąz, lipa, bez czarny.
Jodła jednobarwna

Klon


Bluszcz
Na szczególną uwagę w parku dworskim zasługują cztery drzewa - pomniki przyrody - są to klon zwyczajny, lipa drobnolistna oraz dwa jesiony wyniosłe i fragment alei grabowej przy drodze dojazdowej do dziedzińca dworu leśnieńskiego.
 
Projekt i wykonanie R-net